De kabel die de oceaan overspant, brengt
elektriciteit en communicatie naar de kolonie.
De stroom is zo nieuw dat het leidende klasse
niet weet hoe te reageren. Een ambtenaar uit de
stad komt opdracht om de technologie te
controleren. Hij ontdekt dat de kabel ook een
andere functie heeft: hij verandert mensen.
De eerste lichting die erdoorheen gaat, begint
met dromen over een land dat nooit bestond. Ze
herinneren zich details van een tijd die niet
hun eigen is. Het geheim blijkt ouder dan de
kabel zelf. Iemand heeft de techniek
gecombineerd met een oude wetenschap, die het
bewustzijn kan verplaatsen.
De ambtenaar wordt gedwongen om de kabel te
onderzoeken. Hij ontmoet een vrouw die al jaren
in de kabel werkt. Ze zegt dat ze geen eigen
herinneringen meer heeft. Ze herinnert zich
alleen de stroom. De ambtenaar probeert haar te
helpen, maar de kabel zet hem ook in het systeem.
Het land begint te veranderen. Mensen beginnen
zich te herinneren aan een ander leven. Sommigen
verliezen hun identiteit. Andere worden verward
door herinneringen die niet van hen zijn. De
regering probeert de kabel te sluiten, maar het
is te laat. De technologie heeft zich verspreid.
De ambtenaar ontdekt dat de kabel niet alleen
mensen verandert, maar ook de tijd. De
wederopbouw na de oorlog is een herhaling van
een oudere geschiedenis. Hij probeert het
systeem te vernietigen, maar de kabel is nu een
deel van het land zelf.
Hij keert terug naar de stad, maar niemand
herkent hem. Zelfs zijn eigen familie herinnert
zich niet dat hij ooit bestond. De kabel heeft
hem veranderd. Hij is nu een deel van iets
groter. Het land draait om een nieuw soort
verbondenheid — niet gebaseerd op herinnering,
maar op een gedeelde toekomst.
