De stad staat op het punt om te veranderen. De

laatste oorlog is voorbij, maar de gevolgen

blijven. De straten zijn vol met herinneringen

aan verlies en verraad. Een vrouw zonder naam

loopt door de schaduw van de oude pleinen, waar

de lucht zwaar is van rook en vergetelheid. Ze

heeft geen familie, geen huis, alleen een doel.

In het verleden was ze een onderhandelaar. Nu is

ze een spion. De koloniale regering heeft haar

uitgekozen om een geheim te ontdekken: een

verzameling klokken die niet tikken, maar

spreken. Ze worden gebruikt om de macht van de

kolonie te behouden, maar de klokken hebben hun

eigen wil.

Ze krijgt een brief. De inhoud is eenvoudig: "Je

hebt drie dagen." De brief is geschreven in een

taal die ze niet begrijpt, maar de symbolen zijn

duidelijk. Ze weet dat de klokken haar kunnen

doden als ze te lang blijft luisteren.

Ze zoekt hulp bij een oudere man die ooit haar

mentor was. Hij zegt dat de klokken niet echt

zijn, maar dat ze de werkelijkheid verstoren.

Als ze erin luistert, verandert de tijd. Ze moet

kiezen: blijven luisteren en het geheim

onthullen, of weglopen en het vergeten.

De eerste klok slaat. Het geluid is zo luid dat

de ramen barsten. Ze valt op de grond, maar

blijft bij bewustzijn. Ze hoort stemmen die haar

naam noemen, maar ze herkent ze niet. De tweede

klok slaat. De tijd stilstaat. Ze ziet zichzelf

in een ander leven, waar ze een andere keuze

maakte. Ze ziet haar vader sterven, en ze ziet

zichzelf niet reageren.

De derde klok slaat. Ze wordt gewekt door een

vuur. De stad brandt. De klokken zijn vernietigd,

maar de tijd is veranderd. De mensen herinneren

zich niets van de oorlog. De kolonie is verloren,

maar de vrouw blijft staan. Ze heeft niets meer

te verlieren.

Ze loopt naar het centrum, waar de regering haar

wacht. Ze zegt niets. Ze geeft geen antwoord. Ze

kijkt alleen naar het vuur en denkt aan wat ze

had kunnen doen. De regering zegt dat ze nu

veilig is. Ze zegt niets. Ze heeft gedaan wat ze

moest doen.

De stad herstelt zich. De mensen vergeten. De

vrouw verdwijnt in de massa. Niemand weet wie ze

was. Maar de klokken zijn stil. En ze heeft

geleerd dat overleven niet betekent dat je leeft.