De stroomuitval in Amsterdam duurt drie dagen.

De gedesillusioneerde idealist, een oudleerling

van de universiteit die zich ooit had ingezet

voor maatschappelijke verandering, wacht op een

signalering in zijn appartement. In de nacht van

de vierde dag, terwijl de straten leeg zijn en

alleen het geluid van afgebrande zendingen door

de lucht hangt, hoort hij een klop aan de deur.

Het is een jonge vrouw met een vlaggenrood

sjaaltje om haar hals. Ze legt een document neer

en zegt niets. Hij leest het: een lijst met

namen van politici, bestuurders en burgers die

betrokken zijn bij een geheime regeling die de

toegang tot voedsel en energie bepaalt via een

nieuw systeem van 'sociale kredietwaarde'. De

regering heeft de wet veranderd zonder

parlementaire goedkeuring. De wereld werkt nu

anders.

Hij denkt aan zijn vader, die in de jaren

veertig als ambtenaar in de kolonies werkte en

altijd zei dat het vertrouwen in de instellingen

het belangrijkste was. Nu ziet hij dat het

vertrouwen is weggevallen, en de regels zijn

veranderd. Hij weet dat hij dit niet kan negeren.

De volgende ochtend wordt hij gearresteerd. Een

man in een donker pak zegt dat hij niet meer mag

spreken. De regels zijn duidelijk: geen openbare

kritiek, geen discussie over de nieuwe wet. De

gedesillusioneerde idealist wordt naar een

veilige locatie gebracht, waar hij wordt verteld

dat hij een keuze heeft: zwijgen of verdwijnen.

Hij kiest voor het laatste. De volgende dag

verschijnt zijn naam in een krant als 'verdachte

van staatsbedreiging'. Zijn huis wordt doorzocht,

zijn werkgever ontslaat hem. De mensen die hem

kennen, vermijden hem. Het vertrouwen in de

samenleving is verbroken, en hij moet leren te

overleven zonder het.

In de maanden erna begint hij te werken voor een

groep die probeert de oude regels weer in te

stellen. Ze gebruiken een eenvoudig systeem:

briefjes met codewoorden, ontmoetingen op

pleinen waar niemand luistert. Hij leert dat

overleven niet alleen gaat om leven, maar ook om

de kans om iets terug te krijgen. De hoop blijft,

maar het is een andere vorm van hoop dan vroeger.