De vrouw in de toekomst maakt een apparaat dat
tijd kan herstellen. Ze noemt het 'Herstel',
maar het werkt niet zoals ze dacht. Het herstelt
geen momenten, maar laat mensen herinneringen
zien aan een leven dat nooit bestond. Ze ontdekt
dat ze zelf een van de eerste proeven was.
De regering zoekt haar op na geruchten over het
apparaat. Ze wordt gearresteerd en gedwongen om
te onthullen hoe het werkt. Ze weigert, maar
wordt gedwongen tot een test: een soldaat die in
de oorlog is gestorven, wordt teruggebracht naar
het moment voor zijn dood. Hij herinnert zich
niets, maar voelt de angst. De regering ziet
potentie.
Ze vlucht naar een oude fabriek buiten de stad.
Daar bouwt ze een nieuw apparaat, met een nieuwe
functie: het kan herinneringen verwijderen. Ze
probeert het op zichzelf, maar de herinnering
aan haar moeder blijft. Ze begrijpt dat het
apparaat niet kan kiezen wat moet worden gewist.
Het verwijdert alles tegelijk.
De regering vindt haar. Ze wordt overmeesterd,
maar voordat ze wordt gevangen, activeert ze het
apparaat. Het verandert de tijd in een wolk van
herinneringen. Iedereen in de stad herinnert
zich iets wat nooit gebeurd is: een oorlog, een
revolutionair leven, een verlies dat nooit
plaatsvond. De wereld staat stil.
Ze verdwijnt. Niemand weet of ze nog leeft. Maar
in de dagen erna horen mensen stemmen in de wind,
alsof iemand hun herinneringen herleeft. De
regering stopt met het zoeken. De wereld heeft
een nieuwe moreel crisis: wie mag herinneringen
veranderen? En wie bepaalt wat waar is?
