De postwarafdeling van de Nederlandsche Bank
ontvangt een brief met een onbekende
handtekening. De inhoud is een code die alleen
kan worden gedecodeerd door een speciale machine
in het keldergedeelte van het gebouw. De brief
wordt geïdentificeerd als afkomstig uit 1932,
maar de datum op de envelop is geverfde vijftig
dagen later. De medewerker die de brief ontdekt,
blijkt een neef van de vermiste geliefde, een
journalist die in 1938 verdween tijdens een reis
naar de Indische archipel.
De bank weigert het bezoek van de politie, op
basis van een nieuw decreet dat alle financiële
instellingen verplicht tot geheimhouding over
'nietgecontroleerde communicatie'. Het
decreet
is ingevoerd na de inval van Duitsland in Polen,
en geldt voor alle documenten die duidelijk of
vaag verwijzen naar 'verdwijningen' of
'vergane
relaties'.
De journalist's vriendin, een schoolmeesteres
uit Utrecht, ontdekt dat haar vader in 1932 een
andere identiteit had. Zijn naam was niet op de
lijsten van de oorlogsweigeraars, maar hij werd
gearresteerd nadat hij een brief had geschreven
naar een vriend in Jakarta. De brief noemt een
'nieuwe werkelijkheid' en een '
samenwerking
tussen zuid en noord'. De schoolmeesteres vindt
de brief in een oude koffer, onder een foto van
haar vader met een man die ze nooit heeft gezien.
De bankmanager, die al jaren geheime betalingen
aan een buitenlandse stichting verricht, ontdekt
dat de code in de brief ook zijn eigen naam
bevat. Hij besluit de machine te gebruiken, maar
de codes zijn veranderd. De machine produceert
een luid geratel en een scherm toont een woord
dat hij niet begrijpt: 'verzwegen'. Hij wordt
gearresteerd door een groep mannen in donkere
jassen, die geen identiteitskaart tonen.
De schoolmeesteres ontmoet de man van de foto in
een café in Den Haag. Hij herinnert zich haar
vader als een man die 'de waarheid wilde laten
zien', maar hij weigert details te geven. Ze
ontdekt dat hij een lid is van een groep die
zichzelf 'de laatste boodschap' noemt.
Ze wordt
opgenomen in hun kring, maar krijgt een
waarschuwing: wie de waarheid zoekt, moet zelf
bereid zijn om te verdwijnen.
In het keldergedeelte van de bank wordt de
machine vernietigd. De code is onleesbaar
geworden, maar de bankmanager blijft levend.
Zijn armen zijn verbonden met draadjes die naar
een ander gebouw leiden. De politie vindt hem
slapend in een stoel, met een briefje op zijn
borst: 'De waarheid is geen plek, maar een keuze.
'
