De oude villa in de duinen wordt gesloten na de
dood van de vader. De dochter, een rebelse
erfgenaam, ontdekt dat de familie jarenlang
verborgen hield wat er in de oorlog is gebeurd.
De kelder onder het huis bevat een archief met
documenten over een geheime activiteit tijdens
de Interbellum, waarin de familie betrokken was
bij het opslaan van voedselreserves voor een
onbekende macht. De regering heeft de toegang
verboden, maar de vrouw weet dat de informatie
kan leiden tot een nieuwe machtsverdeling.
Ze maakt zichzelf ontoereikend door de stroom af
te sluiten en de kelder te openen. De lucht is
zwaar met het geur van metaal en vuil. Een map
met een rood lint legt het verband tussen de
familie en een verdwenen militaire eenheid die
in de jaren dertig werd opgericht om een
'scheiding van krachten' te
bewerkstelligen. De
vrouw begrijpt dat de oorlog niet alleen gedaan
is door soldaten, maar ook door mensen zoals
haar eigen vader, die het systeem gebruikte om
hun eigen belangen te dienen.
Toen ze twintig was, werd ze opgesloten in een
sanatorium zonder toestemming van de ouders. Ze
herinnert zich niets van die jaren, maar nu ziet
ze de logboeken van de directeur, die schrijven
over een experiment met psychologische controle.
De vrouw besluit om de documenten te verbranden,
maar de brandweer arriveert al. Ze wordt
gearresteerd onder het voorwendsel van
'gevaarlijk gedrag', maar de officier
die haar
arresteert herkent haar naam en laat haar vrij
met een waarschuwing: 'Je weet niet wat je aan
het ontketenen bent.'
De volgende dag verschijnt een brief in haar
postkast. Het is geschreven in een handschrift
dat ze herkent van de vader, maar de inhoud is
anders: 'Je bent de laatste wacht. Laat het niet
mislukken.' Ze besluit om de documenten naar een
onafhankelijke journalist te brengen, maar de
telefoonlijnen zijn doorgesneden. De straat is
leeg. De vrouwen in de buurt vertellen haar dat
iedereen die het verleden onderzoekt verdwijnt.
Ze moet kiezen: het geheim laten rusten of het
verder dragen.
De vrouw besluit om de documenten te verspreiden
via een netwerk van vrouwen die zich verzetten
tegen de bestaande orde. Ze maakt gebruik van de
oude techniek van het versturen van berichten
via de elektriciteitsleidingen. In een nacht van
storm brengt ze de papieren naar een verlaten
station. Er is geen licht, maar ze hoort stemmen.
Een groep vrouwen komt uit het donker. Ze zegt
haar naam en legt de documenten neer. De leider
knikt en zegt: 'Je bent gekomen om te
vechten.'
De vrouw geeft geen antwoord. Ze draait zich om
en loopt weg. De documenten blijven liggen. De
storm raast verder.
