De stad ligt verlaten, het licht van de zon
schijnt door rook die nog steeds uit de
vuurtoren komt. De laatste overlevenden keren
terug naar het centrum, waar de oude school is
veranderd in een gevangenis. Hij herkent het
logo op de muren: een vliegende adelaar met een
ketting om de hals. Het is het symbool van de
laatste regering voor de oorlog.
Hij stapt uit de vrachtwagen en voelt de wind
raken aan zijn gezicht. Het is de eerste keer
sinds jaren dat hij geen masker hoeft te dragen.
Zijn handen trillen. De laatste brief die hij
ontving was geschreven in hetzelfde handschrift
als het boekje dat hij onder zijn matras vond
toen hij kind was.
Hij loopt door de straat waar zijn vader ooit
werkte. Een meisje met een blauwe baret staat
bij een verlaten kraam. Ze kijkt hem aan alsof
ze iets weet. Ze wijst naar een klein huis aan
de rand van de stad. Het hek is gesloten, maar
er zit een krabbel op de muur: "Wacht tot het
donker is."
Hij doet het hek open. Binnen is het donker,
maar er brandt een kaars. Op tafel ligt een map
met foto’s van mensen die hij nooit heeft gezien.
Er ligt ook een brief, getekend met dezelfde
hand. "Je bent niet wie je denkt,"
staat er. Hij
vouwt het papier op en stopt het in zijn zak.
Buiten klinkt een knal. Een groep mannen met
zwarte kapjes loopt naar het huis. Ze hebben
wapens. Hij rent naar de achterdeur. Het is
gesloten. Ze duwen de deur open en zien hem. Een
van hen trekt zijn mes. Hij springt naar de
zijwand en pakt een ijspik. Het mes snijdt zijn
arm, maar hij slaat de man tegen de grond. De
anderen rennen weg.
Hij blijft staan. Zijn arm bloedt, maar hij
denkt aan de brief. De foto’s. De naam die hij
nooit heeft gehoord. Hij rent naar de rivier en
gooit de map in het water. Het papier drijft weg.
Hij blijft kijken tot het verdwijnt.
De volgende dag wordt hij gevonden bij de oude
brug. Zijn lichaam is leeg, alsof iemand alles
heeft meegenomen. De politie zoekt naar sporen,
maar vindt niets. In de buurt van het lichaam
ligt een klein doosje met een foto van een jonge
vrouw. De afdrukken op de doos zijn versleten,
maar de naam erop is duidelijk: "Mevrouw van der
Meer."
